01ไม่จำกัดอยู่ในรูปแบบเดียว
มิโนะยากิคือภาชนะที่ผลิตกันในแถบโทโนะ จังหวัดกิฟุ เมื่อพิธีชงชาแพร่หลาย เครื่องปั้นดินเผาสำหรับชงชารูปแบบต่าง ๆ เช่น คิเซโตะ เซโตะกุโระ ชิโนะ และโอริเบะ ก็ได้รับการพัฒนาขึ้น และยังคงเป็นพื้นฐานของมิโนะยากิมาจนถึงปัจจุบัน ถึงอย่างนั้น มิโนะยากิก็ไม่อาจจำกัดอยู่ในรูปแบบเดียว เพราะมีความหลากหลายของรูปลักษณ์อย่างกว้างขวาง แม้เฉพาะประเภทที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหัตถกรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่น ก็มีถึง 15 ประเภท เช่น ชิโนะ โอริเบะ เคลือบเถ้า ลายคราม และเท็มโมกุ
02ความแตกต่างเริ่มจากเคลือบและไฟ
เมื่อนำภาชนะทั้งสี่แบบจากยุคโมโมยามะมาวางเรียงกัน ก็จะเห็นที่มาของความแตกต่าง คิเซโตะ คือภาชนะที่เคลือบเถ้าบาง ๆ แล้วเผาจนเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง เซโตะกุโระ คือภาชนะที่เคลือบเหล็กแล้วนำออกจากเตาขณะเผา ก่อนเร่งให้เย็นจนกลายเป็นสีดำ ชิโนะ คือภาชนะที่เคลือบด้วยเคลือบสีขาวจากเฟลด์สปาร์อย่างหนา โดยมีรูปแบบอย่างเอชิโนะ ซึ่งวาดลวดลายด้วยเหล็กบนเนื้อดินก่อนลงเคลือบ โอริเบะ คือภาชนะที่มีการแสดงออกหลากหลาย ทั้งเคลือบสีเขียวจากทองแดง รูปทรงและลวดลายที่โดดเด่น ในพื้นที่เดียวกัน ภาชนะจึงมีรูปลักษณ์แตกต่างกันไปตามชนิดและความหนาของเคลือบ จังหวะที่นำออกจากเตา และการสร้างรูปทรง
03สิ่งที่ควรสังเกตเมื่อเลือก
ดังนั้น เมื่อเลือกมิโนะยากิ ให้พิจารณาเคลือบ ทั้งความเข้มอ่อนของสี ร่องรอยการไหล สีที่ซึม และความมันวาว จากนั้นสังเกตเม็ดดินและสีที่เกิดจากการเผา ถ้วยมัทฉะมิโนะยากิของ MIOKA เป็นเครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตโดยเตาเผาชิงโคในจังหวัดกิฟุ และเนื่องจากตกแต่งด้วยมือ ลักษณะการเคลือบ สี ความเข้มอ่อน และร่องรอยการไหลจึงแตกต่างกันในแต่ละชิ้น โอโบโระ ฮารุกาสุมิ อาวะกิ และฟุจิกาสุมิ การไล่ดูชื่อทั้งสิบสองแบบและค้นหาลวดลายที่ถูกใจก็เป็นความเพลิดเพลินอย่างหนึ่ง

เก็บภาพลวดลายของเคลือบไว้ในมือสักชิ้น ความสัมพันธ์กับมิโนะยากิเริ่มต้นจากตรงนั้น







