01ชื่อสองชื่อ เคียว-ยากิและคิโยมิซุ-ยากิ
「เคียว-ยากิ」เป็นชื่อเรียกรวมที่ใช้เรียกเครื่องปั้นดินเผาจากเตาเผาต่าง ๆ ทั่วเมืองเกียวโต ส่วน「คิโยมิซุ-ยากิ」มาจากเตาเผาคิโยมิซุที่ตั้งอยู่ใกล้วัดคิโยมิซุเดระ หลังยุคเมจิ เครื่องปั้นดินเผาในย่านที่เชื่อมต่อกับโกโจซากะก็เริ่มถูกเรียกด้วยชื่อนี้ ปัจจุบันนิยมเรียกรวมกันว่า「เคียว-ยากิและคิโยมิซุ-ยากิ」ซึ่งมีที่มาจากชื่อเตาเผารอบเนินคิโยมิซุและทั่วเมือง
02เหตุใดจึงมีรูปแบบหลากหลาย
เตาเผาในเกียวโตผลิตภาชนะเพื่อตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของผู้คนในเมืองหลวง เมื่อผู้สั่งทำเปลี่ยนไป ภาชนะก็เปลี่ยนตาม นอกจากนี้ยังนำเทคนิคและรูปแบบจากภูมิภาคต่าง ๆ มาปรับใช้ในแต่ละยุคสมัยและพัฒนาจนเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ทั้งเครื่องเขียนสีสันสดใส ลายสีน้ำเงินใต้เคลือบ และลายคินรันเดะ ชนิดของดิน รูปทรง น้ำยาเคลือบ และการมีหรือไม่มีลวดลายเพนต์ ล้วนแตกต่างกันไปตามเตาเผาและช่างผู้ทำ แหล่งผลิตเองอธิบายลักษณะเด่นนี้ว่า「ความหลากหลายที่ได้รับการขัดเกลามาพร้อมกับประวัติศาสตร์」
03สิ่งที่ควรพิจารณาเมื่อเลือก
การเลือกเคียว-ยากิและคิโยมิซุ-ยากิจะง่ายขึ้น หากมองให้ไกลกว่าชื่อแหล่งผลิต แล้วพิจารณาชิ้นที่อยู่ตรงหน้า มีสี่จุดที่ควรสังเกต สีและผิวสัมผัสของดิน รูปทรง มีลวดลายเพนต์หรือไม่ สีและสัมผัสของน้ำยาเคลือบ แม้จะเป็นถ้วยที่เรียกว่า「ถ้วยมัทฉะ (เคียว-ยากิและคิโยมิซุ-ยากิ)」เหมือนกัน แต่ก็มีทั้งถ้วยที่แต่งลายแปรงสีเขียว ถ้วยที่ขอบลายเซไกฮะด้วยสีทอง และถ้วยที่มีสีสันซ้อนชั้นของน้ำยาเคลือบเป็นเอกลักษณ์ การผสมผสานจึงแตกต่างกันไปในแต่ละชิ้น

อยากนำถ้วยแบบไหนมาใช้กับช่วงเวลาดื่มชาประจำวัน การเลือกสรรเองก็เป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาดื่มชา







